Bijna 1 op de 4 mensen (in Duitsland) lijdt aan slapeloosheid. Slapeloosheid kan vele oorzaken hebben en kan zich ook op verschillende manieren uiten. Over het algemeen worden de volgende vormen onderscheiden:

* problemen met inslapen
* problemen met doorslapen
* voortijdig wakker worden

Veel slaapproblemen hebben geen lichamelijke, maar psychische oorzaken; onverwerkte stress, storende factoren uit de omgeving, etc. Wetenschappers zijn het er over eens dat slaapstoornissen – ongeacht welke variant – het gevolg kunnen zijn van opwinding (in positieve of negatieve zin). De volgende factoren kunnen een rol spelen:

* stress
* ploegendienst
* te veel activiteiten voor het slapen gaan (sporten, computerspelletjes, televisie kijken, etc)
* problemen in de relatie/op het werk/ met vrienden
* alcoholmisbruik
* grote maaltijden na 20.00 uur
* ongunstige omstandigheden op de slaapkamer (slechte ventilatie, te veel licht)
* electro-smog (stroom in de nabijheid van het bed)

Na een grondige bestudering van de achtergronden van de slaapproblemen, kunnen de eigenlijke oorzaken worden aangepakt. Sterke slaapmiddelen zijn eigenlijk ongewenst, aangezien die alleen de symptomen bestrijden. De oorzaak wordt niet weggenomen, terwijl onderhand wel afhankelijkheid ontstaat.

Melatonine

We weten tegenwoordig dat het hormoon melatonine een belangrijke rol speelt bij het in- en doorslapen. De epifyse in de hersenen produceert ´s nachts het hormoon melatonine en bereidt het lichaam daarmee voor op de slaap. De epifyse van jongere mensen begint al met de productie van het hormoon wanneer het daglicht minder wordt, en de productie gaat gedurende 5 uur door. Op deze manier worden mensen in staat gesteld om verschillende slaap-stadia te doorlopen, een aaneengesloten slaap te hebben en ´s morgens wakker te worden met het gevoel uitgerust en fris te zijn. Met het klimmen der jaren wordt de functie van de epifyse echter minder, en is een lange, diepe en verkwikkende slaap niet meer zo vanzelfsprekend als in de jonge jaren. Om beter in te kunnen slapen, kan het raadzaam zijn om een lichaamseigen “moe-maker” in te nemen, zoals melatonine.

Melatonine wordt ´s avonds vóór het naar bed gaan, ingenomen. Wanneer de werking precies merkbaar wordt, is van verschillende factoren afhankelijk. Vermoedt wordt dat de effectiviteit van melatonine het grootst is, wanneer het tussen 22.00 en 24.00 uur wordt ingenomen. Dan valt het tijdstip van het maximale effect samen met de maximale natuurlijke melatonine-productie van het lichaam (circa 02.00 uur ´s nachts). Melatonine is in Europa vrij verkrijgbaar in een dosering van 0,1 mg.

Verdere slaapbevorderende voedingsstoffen zijn:

Pyridoxaal-5´-fosfaat

Dit is een vorm van vitamine B6, zonder stimulerende eigenschappen. Deze stof draagt er in het lichaam toe bij, dat tryptofaan wordt omgezet in de rustgevende neurotransmitter serotonine.

Vitamine B12

Dit vitamine is benodigd voor de groei en de deling van cellen, met name voor de rode bloedcellen. Een deficiëntie van vitamine B12 kan leiden tot bloedarmoede en storingen van het zenuwstelsel. Met name wanneer men zich zeer langdurig vegetarisch voedt, kan het tot een vitamine B12 gebrek komen, aangezien planten erg weinig vitamine B12 bevatten. Dit vitamine ondersteunt de slaap omdat het bijdraagt aan het regelen van het dag-nachtritme.

Melk-eiwit

Bepaalde eiwitten uit melk hebben bij proefpersonen aangetoond aanzienlijke verbeteringen tot stand te kunnen brengen met betrekking tot het slapen. Een dergelijk eiwitpreparaat is natuurlijk volkomen veilig en wordt in Europa en de VS steeds meer gebruikt.

Bij slaapstoornissen kunnen ook bepaalde planten goede resultaten hebben. Melisse kan bijvoorbeeld het inslapen bevorderen. Deze stof is ook bij langdurig gebruik volkomen veilig.